tag:blogger.com,1999:blog-53029792011-08-19T19:35:28.746+04:30bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comBlogger331100tag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098741310622416462004-10-26T01:24:00.000+03:302004-11-02T02:15:47.196+03:30

«------------» خوب .. هر سمت این خط را بگیرید و بروید می رسید به خانهء دوست. راستش من با توجه به مشغلهء زیادی که در زندگی دارم وقت چندانی برای نوشتن در این دفتر ندارم .. به دوست گفته بودم ولی خب ... وقت استراحتی اگر برایم بماند باید بنشینم و از حجم نخوانده هایم کم کنم .. و اینکه کمتر از دو ماه دیگر مسافر هستم و باید بروم .. خیلی کار برای انجام دادن دارم .. این است که وبلاگنویسی را بوسیده و

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098487221793236612004-10-23T02:48:00.000+03:302004-10-23T02:50:21.793+03:30

در شب خود اما خواب آسمان نیلگون را دیدم ... به یاد فروغ سفری در پیش است و روزهایی نخواهم بود. به دیدار دوست می روم، بوسه ای بر دستها و گونه هایش و تبریک سالروز تولدش« سوم آبان » دکلمه ی امشب را « وحید » تهیه کرده است. شعر زیبایی از فروغ « در خیابان های سرد شب »، با هم بخوانیم و بشنویم: دکلمه - در خیابان های سرد شب - فروغ فرخ زاد من پشیمان نیستم من به این تسلیم می اندیشم، این تسلیم دردآلود من

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098315942695389582004-10-21T03:10:00.002+03:302004-10-21T03:15:42.696+03:30

امشب همنشین حافظ شدیم. اینکه می گویم شدیم منظورم خودم و « وحید » است. دوستی که بتوانی با او حال کنی نایاب است، واقعا نایاب است. یک CD از گروه Axiom of Choice آورده بود حال مرا دگرگون کرد. سی دی جدیدی بود تا بحال نشنیده بودم قبلا آهنگهایی از این گروه شنیده بودم ولی این چیز دیگری بود. تصور کنید غزلهای حافظ و موزیکِ بک گراند آنها از این گروه، من مست کردم یک حالت عرفانی روحانی به من دست داد طوری که

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098315798626254582004-10-21T03:10:00.001+03:302004-10-21T03:13:18.626+03:30

یا لائمی لا تلمنی فی هواه فلو عاینت منه الذی عاینت لم تلم « ای آنکه مرا از عشق او ملامت می کنی، اگر آنچه را که من از او می بینم می دیدی، مرا ملامت نمی کردی. »

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098315713586912992004-10-21T03:10:00.000+03:302004-10-21T03:11:53.586+03:30

خوابِ آینه - ه . ا . سایه دکلمه - « وحید » نقش او در دل چه زیبا می نشست سنگدل آیینه ی ما را شکست آینه صد پاره شد در پای دوست باز در هر پاره عکس روی اوست آینه در عشق بازی صادق است آینه یک دل نه، صد دل عاشق است. سال ها آیینه بی تصویر ماند آه کاین بی روشنایی دیر ماند مانده در کنج شبستان ناصبور دیده ی دیدارش از دیدار دور روزگارش چهره پوشید از غبار تا چه مانَد از غبار روزگار شامگاهان با شفق

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098224500343245652004-10-20T01:44:00.000+03:302004-10-20T01:51:40.343+03:30

فیلی در وصف بود از زبان کوران : « آنکه دستش به سوی گوش رسید، دیگری حال پیل از او پرسید. گفت: شکلی ست سهمناک عظیم، پهن و صعب و فراخ، همچو گلیم. وانکه دستش رسید زی خرطوم، گفت: گشته ست مر مرا معلوم راست چون ناودان میانه تهی ست؛ سهمناکست و مایه ی تبهی ست. وانکه را بُد ز پیل ملموسش دست و پای سطبر پُربوسش، گفت: شکلش چنانکه مضبوط است، راست همچون عمود مخروط است. » کور نِیَم روشنم وصفِ خود می کنم. در

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098151192329652012004-10-19T05:28:00.000+03:302004-10-19T05:29:52.330+03:30

اینقدر اشک به دیدار که حیران گل کرد که هزار آینه ام بر سر مژگان گل کرد عالمی را ز دل خسته به شور آوردم ناله ای داشتم آخر به نیستان گل کرد نتیجه ی تب و هذیان گویی ... « برای اشک مثل مهمانی رهگذر بستر نگستر » می گفتم اشک برمی گشت نگاهم می کرد انگاری نگاهش تا تو در توی وجودم نفوذ می کرد ته ته ها، عمق دریای تیره و شور وجودم سرد می شد موج می شد در تماس دستهایش با بدنم لرزشی تمام وجودم را

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098050334480029352004-10-18T01:26:00.001+03:302004-10-18T01:28:54.480+03:30

دکلمه های امشب تقدیم به هر که عاشق است ... عاشق نیستی؟ مشکل توست، حتما دلیلی داری! دکلمه هر که دایم نیست ناپروای عشق او چه داند قیمت سودای عشق عشق را جانی بباید بی قرار در میان فتنه سر غوغای عشق جمله چون امروز در خود مانده اند کس چه داند قیمت فردای عشق دیده ای کو تا ببیند صد هزار واله و سرگشته در صحرای عشق بس سر گردنکشان کاندر جهان پست شد چو خاک زیر پای عشق در جهان شوریدگان هستند و

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1098050248114329992004-10-18T01:26:00.000+03:302004-10-18T01:27:28.113+03:30

هر کرا دیدیم اینجا یوسفی گم کرده بود ششجهت یک چشم یعقوب است در عالم سپید

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097962808016632272004-10-17T01:08:00.000+03:302004-10-17T01:10:08.020+03:30

خوب .. سپاسگزارم از دوست .. روزهایی که نیستم تحمل نوشتن در این دفتر را بر خود هموار می کند .. که در اصل فکر می کنم جور مرا می کشد، جای من می نویسد .. نمی دانم .. یک مدت من خود مبتلا بودم به این نوشتن .. دوستم، تنهایی بود و می نوشتم .. فقط برای او می نوشتم .. می گوید که حال حکایت اوست .. شش ساعت می خوابد .. سر کار می نویسد .. در خانه می نویسد .. آشفته .. آشفته .. و دوستانم .. کتابها .. کاغذها .

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097881985909450102004-10-16T02:37:00.002+03:302004-10-16T02:43:05.910+03:30

دکلمه من پای همی کوبم ای جان و جهان دستی ای جان و جهان بر جه از بهر دل مستی ای مست مکن محشر بازآی ز شور و شر آن دست بر آن دل نه ای کاش دلی هستی ترک دل و جان کردم تا بی دل و جان گردم یک دل چه محل دارد صد دلکده بایستی بنگر به درخت ای جان در رقص و سراندازی اشکوفه چرا کردی گر باده نخوردستی آن باد بهاری بین آمیزش و یاری بین گر نی همه لطفستی با خاک نپیوستی از یار مکن افغان بی جور نیامد عشق

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097881903624699812004-10-16T02:37:00.001+03:302004-10-16T02:41:43.626+03:30

دوست داشتن شاید آموختن است قدم زدن در این جهان. آموختن سکوت همچون بلوط و زیزفون افسانه ها. آموختن دیدن. نگاهت دانه ها را می پراکند. نگاهت درختی کاشت. من سخن می گویم چون تو می لرزانی برگ های آن درخت را. * پاز *

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097881803748290532004-10-16T02:37:00.000+03:302004-10-16T02:40:03.746+03:30

دکلمه اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا بستان ز من شرابی که قیامتست حقا چه تفرج و تماشا که رسد ز جام اول دومش نعوذبالله چه کنم صفت سوم را غم و مصلحت نماند همه را فرود راند پس از آن خدای داند که کجا کشد تماشا تو اسیر بو و رنگی به مثال نقش سنگی بجهی چو آب چشمه ز درون سنگ خارا بده آن می رواقی هله ای کریم ساقی چو چنان شوم بگویم سخن تو بی محابا قدحی گران به من ده به غلام خویشتن ده

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097798003003277972004-10-15T03:22:00.001+03:302004-10-15T03:28:52.763+03:30

همه چیز از تو شروع می شود و به تو پایان می یابد. بیرون از تو چیزی وجود ندارد. من ذاالذی ترتجیه بعدک؟ و انت فی الحالتین وحدک. فانظر الیه به، تکن هو؛ فکل ما فیه، فهو عندک. « جز خودت به چه کسی امید توانی بست؟ در هر دو حال، تو هستی و تو. با چشمان او به او بنگر، تو همویی. هرآنچه که در او هست، در توست. » * * * بی ربط ... ربطی به هیچکس ندا... باد می آمد / برگها تک تک یا گروه گروه می افتادند / پشت

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097705270539232352004-10-14T01:36:00.001+03:302004-10-14T02:40:45.670+03:30

دکلمه دوش از سر بیهوشی وز غایت خودرایی رفتم گذری کردم بر یار ز شیدایی قلاش و قلندرسان رفتم بدر جانان حلقه بزدم گفتا نه مرد در مایی گفتم که مرا بنما دیدار که تا بینم گفتا برو و بنشین ای عاشق هرجایی این چیست که میگویی وین چیست که میجویی مانا که دگر مستی یا واله و سودایی با قالب جسمانی با ما نرود کاری جسمانی و روحانی بگذار بیغمایی رو خرقه جسمت را در آب فنا می زن تا بو که وجودت را از غیر

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097705362237051862004-10-14T01:36:00.000+03:302004-10-14T01:39:22.236+03:30

از این شعر خیلی خوشم آمد البته قبلا به این سبک از شعر نو برخورد کرده بودم - نوآوری، جای اجزای جمله را شاعر عوض می کند - برایم جذاب نیامده بود، ولی این شاعر خیلی پخته تر و بامعناتر شعر گفته است. نمایی عمومی - خارجی؟ - نه! اینجا، همین جای حاضر مثل آبِ ریخته شده ام مثل آنانی که از قدیم مرده اند و رفته اند توی تاریکی دوربین تا زمانی دیگر بیایند بیرون. او مکث می کند و یک دست من مثل صدای خنده ی

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097666737454141162004-10-13T14:52:00.000+03:302004-10-13T14:55:37.453+03:30

پرسید واقعیت این زندگی چیست پاها را در برکه ای آب فرو کرده بودیم ناگاه قورباغه ای به درون آب پرید و صدایی صدایی سکوت را خط انداخت موسیقی آب و دوایری که سطح آرام زندگی را تا بی نهایت پیمودند گوش کن این موسیقی را موسیقی ئی که از دل این جهیدن به درون آب برخاست و در این سکوت تا بی نهایت طنین انداخت واقعیت زندگی این است آب و موسیقی و طنین خنده ی تو. - م

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097532042679602832004-10-12T01:13:00.001+03:302004-10-12T01:30:42.680+03:30

شب پوست می انداخت .. کم کَمَک پوست تیرهء خود را به دور می افکند .. و سپیدی .. سپیدی که در آینهء آسمان می نشست .. پنجره ها نیز کم کَمَک صورتهای خود را در چشمه ای از نور که از پشت کوه های شهر خود را بالا می کشد می شویند .. تو چرا نمی خوابی دلبندم؟ .. با چشمان سبزت مرا می نگری که چه؟ .. انگار غریبه ای را برای اول بار در آینهء چشمانت نقش می زنی .. نگاه کن سایه ها کم کم محو می شوند .. آن سایهء بزرگ

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097444637106435912004-10-11T01:10:00.002+03:302004-10-11T01:13:57.106+03:30

امروز، روز بزرگداشت حافظ است. بخوانیم و بشنویم سخن رند شیراز را دکلمه به کوی میکده یارب سحر چه مشغله بود که جوش شاهد و ساقی و شمع و مشعله بود حدیث عشق که از حرف و صوت مستغنیست به ناله دف و نی در خروش و ولوله بود مباحثی که در آن مجلس جنون می رفت ورای مدرسه و قال و قیل مسئله بود دل از کرشمه ساقی بشکر بود ولی ز نامساعدی بختش اندکی گله بود قیاس کردم و آن چشم جاودانه مست هزار ساحر چون

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097444560276674622004-10-11T01:10:00.001+03:302004-10-11T01:12:40.276+03:30

To lose thee - sweeter than to gain / All other hearts I knew. / 'Tis true the drought is destitute / But then, I had the dew « از دست دادنت خوش تر است، از ربودن همه ی دلهایی که شناخته ام، تهیدستی هر چند مشقت است، من اما شبنم را داشته ام » The Sweeping up the Heart / And putting Love away / We shall not want to use again / Until Eternity « خانه تکانی قلب، و کنار نهادن عشقی، که دیگر نمی خواهیم،

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097444463817342182004-10-11T01:10:00.000+03:302004-10-11T01:11:03.816+03:30

دکلمه ما بیغمان مست دل از دست داده ایم همراز عشق و همنفس جام باده ایم بر ما بسی کمان ملامت کشیده اند تا کار خود ز ابروی جانان گشاده ایم ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده ای ما آن شقایقیم که با داغ زاده ایم پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد گو باده صاف کن که به عذر ایستاده ایم کار از تو می رود مددی ای دلیل راه کانصاف می دهیم و ز راه اوفتاده ایم چون لاله می مبین و قدح در میان کار این داغ بین

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097285010544655052004-10-09T04:52:00.000+03:302004-10-09T04:53:30.546+03:30

با اندکی واژه باید همه چیز را گفت، دریا بدون ع ش ق سرد است Il faut tout dire en peu de mots La mer est froide sans amour - م

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097284903313691462004-10-09T04:50:00.000+03:302004-10-09T04:51:43.313+03:30

چقدر یک حرف می تواند در بستر زمان کش بیاید و به اینجا برسد که من امروز نشسته ام « من در دیاری می نویسم که در آن انسان را در زباله و تشنگی، در سکوت و گرسنگی محصور می کنند - " فرانسوا لا کلر " J'écris dans ce pays où l'on parque les hommes Dans l'ordure et la soif, le silence et la faim ... François la Colère »

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097203627942299212004-10-08T06:13:00.000+03:302004-10-08T06:17:07.943+03:30

از کودکی عادت بود .. یا یک نوع بازی .. می خندم .. عادت؟ .. بازی؟ .. نه .. بیشتر برایم یک بازی بود .. امروز صبح نیز سعی کردم این بازی را یاد کودکم دهم .. با خود می گفتم یا با او؟ ... می گفتم این بازی را هیچوقت فراموش مکن .. بعضی از بازیها پیامی برای انسان دارند .. تکرار که شوند آن پیام نیز تکرار می شود .. ملکهء ذهن می شود .. بعضی را نه .. فقط باید بازی کرد .. و بعنوان خاطره به یاد سپرد .. و

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097097058282006302004-10-07T01:39:00.000+03:302004-10-07T00:40:58.283+03:30

امشب رباعیاتِ " خیام " را با هم بخوانیم دکلمه را گوش کنید آنها که کهن شدند و اینها که نواند هر یک بمراد خویش لختی بدوند وین شغل جهان به کس نماند جاوید رفتند و رویم و دیگر آیند و روند * * * ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود نی نام ز ما و نی نشان خواهد بود زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل زین پس چو نباشیم همان خواهد بود * * * این قافله عمر عجب میگذرد دریاب دمی که از طرب میگذرد ساقی غم

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097096882477382922004-10-07T01:36:00.000+03:302004-10-07T00:38:02.476+03:30

Une nappe d'eau près des seins / Où se noyar / Comme une pierre « سفره ای آب کنار سینه هاست، آنجا به سان یک سنگ، غرق باید شد » کجایی دوست ، پیدایت نیست؟ حکایت ما که باز همان حکایت تنهایی ست! - م

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097096702508143612004-10-07T01:33:00.000+03:302004-10-07T00:35:02.506+03:30

* دکلمه ای کرده تو مهمانم در پیش درآ جانم زان روی که حیرانم من خانه نمی دانم ای گشته ز تو واله هم شهر و هم اهل ده کو خانه نشانم ده من خانه نمی دانم زانکس که شدی جانش زانکس مطلب دانش پیش آ و مرنجانش من خانه نمی دانم وان کز تو بود شورش می دار تو معذورش وز خانه مکن دورش من خانه نمی دانم من عاشق و مشتاقم من شهره آفاقم رحم آر و مکن طاقم من خانه نمی دانم ای مطرب صاحب صف می زن تو به زخم کف

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1097026217513621852004-10-06T04:58:00.000+03:302004-10-06T05:00:17.513+03:30

داشتم متنی می خواندم از " راینر ماریا ریلکه "، مرا یاد خاطره ای انداخت، خاطره ای از اسپانیا بگذارید اول متن را بنویسم: « من که از خوابیدن کنار پنجره ی باز دست بردار نیستم. ترامواها زنگ زنان با هیاهو از میان اتاقم می گذرند. از روی من می گذرند. دری به هم می خورد. جایی جام پنجره ای جرینگ می ریزد ... بعد ناگهان صدای گنگ و خفه ای از سوی دیگر ... کسی از پله ها بالا می آید ... و باز خیابان. دختری جیغ می

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1096943045187505752004-10-05T05:53:00.000+03:302004-10-05T05:56:41.393+03:30

Il n'y a plus de ligne droite ni de route éclairée avec un etre qui nous a quittés. Où s'étourdit notre affection? Cerne après cerne, s'il approche c'est pour aussitot s'enfouir. Son visage parfois vient s'appliquer contre le notre, ne produisant qu'un éclair glacé. Le jour qui allongeait le bonheur entre lui et nous n'est nulle part. Toutes les parties_ presque excessives_ d'une présence se sont

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1096839947568966092004-10-04T01:14:00.000+03:302004-10-04T01:15:47.566+03:30

سلام نوشتن برایم سخت شده است .. اگر نبود خواهش دوست ( مسعود نازنین ) تصمیم به گرفتن قلم و پیش کشیدن برگ کاغذی برای نگارش همین خطوط خیلی برایم سخت بود .. شاید طول و عرض اتاق را چندین ساعت طی کرده ام تا بتوانم افکارم را متمرکز بر چیزی کنم .. تمرکز ناممکن بود چون به گاه های متفاوت می ایستادم و در چهرهء کودکم که به تازه گی متولد شده است می نگریستم و همه چیز از یادم می رفت .. یا او می گریست و من باید

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1096668915528618052004-10-02T01:43:00.000+03:302004-10-02T01:45:15.530+03:30

برای دوست و برای « فرهاد » کوچولو راستی دوست من می دانی جائی خواندم نوشته بود: « زمینی که دانه را می پذیرد غمگین است. دانه ای که این همه خطر را باید به جان بخرد شاد است. » می دانم، هم زمین شاد است الآن و هم دانه. منتظرت هستم دوست. دکلمه اندک اندک جمع مستان می رسند اندک اندک می پرستان می رسند دلنوازان ناز نازان در ره اند گلعذاران از گلستان می رسند اندک اندک زین جهان هست و نیست نیستان

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1096668639050518962004-10-02T01:40:00.000+03:302004-10-02T01:40:39.050+03:30

اذا هجرت فمن لی ... اگر از من دوری کنی اذا هجرت فمن لی و من یجمل کلی و من لروحی و راحی یا اکثری و اقلی احبک البعض منی فقد ذهبت بکلی یا کل کلی فکن لی ان لم تکن لی فمن لی یا کل کلی و اهلی عند انقطاعی و ذلی مالی سوی الروح خدّها والروح جهد المقل « اگر از من دوری کنی دیگر چه کسی مرا هست، و کیست که کل مرا زیبایی بخشد. کیست که روح و راحت من است، ای زیاد من و اندک من. ترا دوست دارم که پاره

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5302979.post-1096668440620136782004-10-02T01:34:00.000+03:302004-10-02T01:37:20.620+03:30

دکلمه - با تشکر از " وحید " مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم دیده سیرست مرا جان دلیرست مرا زهره شیرست مرا زهره تابنده شدم گفت که دیوانه نه ای لایق این خانه نه ای رفتم و دیوانه شدم سلسله بندنده شدم گفت که سرمست نه ای رو که ازین دست نه ای رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم گفت که تو کشته نه ای در طرب آغشته نه ای پیش رخ زنده کنش کشته و افکنده شدم گفت که تو

bhhttp://www.blogger.com/profile/17706301286023403875noreply@blogger.com